Miño paraliza o tráfico polos que quedan en terra 

A rúa Galea volve a cortarse na cuarta mañá de protestas para esixir un aumento de prazas na liña de autobús que viaxa aos institutos de Betanzos 

Durante a concentración a cadea humana impediu que o autobús saíse cara Betanzos. | Alicia Cernada

A mañá arrefría na rúa Galea en Miño. Son as 7:50 horas e a luz aínda é dubidosa. A parada do autobús interurbano que empregan os rapaces para desprazarse aos institutos de Betanzos xa non é un lugar de espera silencioso, senón o escenario vivo dun cansazo que leva acumulándose durante tres anos. É venres e estase a realizar a cuarta mobilización convocada na localidade onde a veciñanza, alumnado e familias volven a encher o asfalto decididos a impedir que o autobús parta con normalidade. 

A orixe deste conflito social e administrativo remóntase ao ano 2020, momento no que a entrada dos novos contratos de concesión coa empresa Monbus eliminou o modelo anterior e unificouse nunha única liña pública as dúas rutas que operaban ata entón: unha destinada exclusivamente ao transporte escolar e outra aberta ao público xeral. Na actualidade, un total de 79 alumnos e alumnas de bacharelato de Miño necesitan desprazarse diariamente aos centros educativos de Betanzos, como o IES Francisco Aguiar ou o IES As Mariñas. Para atender a esta demanda, a concesionaria envía habitualmente un autobús de 49 prazas que resulta manifestamente insuficiente. Aínda que nesta e na anterior xornada de protesta a compañía enviou un vehículo reforzado de 60 prazas, a capacidade segue sen cubrir as necesidades reais. O resultado diario é que entre 15 e 20 escolares quedan tirados na beirarrúa sen poder subir e decenas de mozos teñen que facer todo o percorrido de pé ao longo das curvas da estrada. 

Ante esta situación, o Concello de Miño, encabezado polo alcalde Manuel Vázquez Faraldo, dirixiu diversos escritos de protesta á Dirección Xeral de Mobilidade da Xunta de Galicia para exixir solucións. Con todo, a administración autonómica limitouse a responder que a posibilidade de transportar pasaxeiros de pé nos autobuses interurbanos entra dentro da legalidade vixente. Unha resposta burocrática que choca coa indignación das familias e do propio goberno local, onde a primeira tenente de alcalde, Catalina Morado, sinala durante a protesta que a veciñanza “xa chegou a un límite e ocorreu o que tiña que ocorrer” tras tres cursos académicos sufrindo a mesma precariedade. O alcalde tamén criticou que o novo deseño concesional priorízase o transporte directo entre A Coruña e Ferrol, minguando os servizos dos concellos da comarca. Por este motivo, o rexedor local mantivo reunións con alcaldes e representantes municipais de Betanzos, Pontedeume, Oza-Cesuras, Paderne, Abegondo e Coirós para actuar de xeito conxunto e solicitar unha entrevista formal coa Directora Xeral de Mobilidade, mentres no Parlamento galego o BNG rexistrou iniciativas para esixir a restitución do servizo. 

O relato cronolóxico da xornada de protesta comeza a escribirse ás 7:50 horas, cando a xente comeza a congregarse nas inmediacións da parada. Moitos dos asistentes chegan con aparencia de acabar de espertar, outros xa están vestidos e preparados para marchar despois aos seus postos de traballo, e a gran maioría acude armada con potas, tixolas, chifres e instrumentos tradicionais como trompetas e pandeiretas. O obxectivo: facer o máximo ruído posible para romper o silencio institucional. Entre quen sopra con forza o pito atópase Marta Blanco, veciña de Miño que explica con impotencia a situación do seu fillo, usuario do servizo este curso, quen xa quedou tirado na parada por falta de sitio e a única alternativa para que non perdese as súas clases foi pagar un taxi do seu propio peto. 

Sobre as 8:00 horas, a multitude que se atopaba dispersa nas inmediacións da parada desprázase cara o primeiro paso de peóns da rúa Galea, ocupando a calzada e impedindo a circulación de calquera vehículo. Ás 8:04 horas fai a súa entrada o autobús, esta vez de 60 prazas e non 40 como ocorre os días que non hai manifestación. Os estudantes comezan a acceder ao vehículo, enchéndoo por completo xa nesta primeira parada. Mentres tanto, os pais e veciños que permanecen no asfalto intensifican o estrondo dos seus aparellos. Outros manifestantes limítanse a manter o bloqueo de xeito silencioso e firme para impedir o avance do transporte. É o caso de Víctor Hugo Sousa e da súa nai, entre o son das pandeiretas e os berros da protesta, explican que na actualidade ninguén da súa familia vai estudar a Betanzos, pero que el mesmo padecera o problema durante a súa etapa no IES Francisco Aguiar, onde moitas veces tivo que viaxar de pé. Víctor Hugo e a súa nai levan vindo aos catro venres de manifestación porque o vindeiro curso a súa irmá pequena comezará o bacharelato nun dos institutos brigantinos e non queren ver como “ten que quedar en terra porque non hai bus”. 

O alumnado enche o bus xa na primeira parada. | Alicia Cernada

Mentres transcorre a mobilización e se escoitan consignas na rúa como: «Saímos á rúa, ou todos ou ningún», o bloqueo mantense firme. Non foi ata ás 8:45 horas cando o alcalde se dirixe aos presentes para facer un chamamento público á veciñanza co fin de manter e sumar apoios nas vindeiras convocatorias. Foi nese intre cando se da por finalizado o boicot pacífico, permitindo que o autobús inicie finalmente a súa marcha cara a localidade veciña, completamente cheo e sen marxe para recoller nin un só pasaxeiro máis no resto das paradas do traxecto. 

Alicia Cernada

Estudante do cuarto curso do Grao en Xornalismo na Universidade de Compostela

Comentarios

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *