Autor: Alejandro Vázquez

  • José Antonio Constenla, edil: “A catedral construíu a cidade, sen ela non se entende Santiago”

    José Antonio Constenla, edil: “A catedral construíu a cidade, sen ela non se entende Santiago”

    José Antonio Constenla, edil da oposición no Concello de Santiago, fala de política local e sobre como abordaría Santiago as diferentes problemáticas que o atinxen actualmente

    Imaxe de José Antonio Constenla en Santiago de Compostela |Sandra Alonso

    José Antonio Constenla estudou Dereito en Santiago de Compostela, tras facer un máster en Administración de Empresas na Universidade de Navarra e un posgrado de Comunicación Institucional na Complutense. Comezou a súa carreira política como concelleiro na Lanzada, pobo do seu pai. Tras eses 4 anos no Concello de Sanxenxo, foi presidente do Consello da Xuventude de Galicia, o que lle abriu as portas do goberno de Aznar.

    Aos seus 30 anos decide afastarse da política por desacordos ideolóxicos co Partido Popular e polo desexo de centrarse na familia, algo que acotío vese entorpecido pola vida política. 15 anos despois, decide volver a involucrarse en política, desta vez, para ir nas listas á alcaldía do seu Santiago natal. Actualmente é edil da oposición no Concello de Santiago de Compostela e hoxe reunímonos con el para falar de política local.

    En política local, os concelleiros e alcaldes estades acostumados a coñecer aos vosos votantes, e mesmo encontralos a miúdo, cres que esta proximidade é unha vantaxe ou unha desvantaxe?

    Sei que hai xente á que non lle gusta, pero a min gústame ese trato próxima á xente. Eu vexo veciños todas as semanas que me contan os seus problemas e eu, aínda que non podo facer nada, indícolles o camiño. O problema é que ás veces non distinguen se gobernas ou se non gobernas, dende a oposición podo facer presión nos plenos, na prensa… pero claro, cando non gobernas non se pode facer máis.

    Sobre a saturación turística en Santiago, como podería lidiar o concello con esta situación no próximo ano xacobeo?

    Eu pregunto, hai saturación en Santiago? 90 hoteles de entre un e tres estrellas pechan de media tres meses. De feito, hoxe en día hai máis pernoctacións na Coruña que en Santiago e o terceiro elemento que para min é clave é que a media anual de ocupación hoteleira apenas supera o 50%, se estivésemos falando de saturación deberían manexar porcentaxes de entre o 80 ao 90%. Entón, Santiago non ten un problema de saturación turística, ten un problema de que: algunhas horas, uns días, nalgúns meses e nalgúns sitios da cidade hai problemas. Temos que ser capaces de xestionar os fluxos de entrada de persoas na catedral, por exemplo coas cuotas, que xa as hai, ou cunha aplicación na que reserves entrada de xeito gratuíto. Isto podería facilitar a xestión das colas. Pero non podemos caer na criminalización dos peregrinos, como parece que se quere facer dende sectores da esquerda. Hai que recordar que Santiago ten un ADN, que é unha cidade que está feita para acoller. A catedral construíu a cidade e non se pode entender Santiago sen a catedral nin sen a peregrinación.

    “Hai que recordar que Santiago ten un ADN, que é unha cidade que está feita para acoller”.

    Outro tema que está á orde do día é o da vivenda, que medidas podería tomar o concello para xestionar unha zona declarada como tensionada?

    Nós non defendemos o mercado de zona tensionada porque se teñen manifestados erros noutros lugares. No caso de París, fai que se xere un mercado negro de aluguer. No caso de Berlín é incluso peor, xa que os propietarios retiran as vivendas do mercado de aluguer, porque claro, o inquilino sabe que non lle poden subir o aluguer e que teñen protección sobre o dono. En Estados unidos, no sistema de condominio que se leva alí, tamén están deixando de alugar edificios enteiros, provocando que se descoiden e se perdan. En Santiago levamos pouco tempo con esta zona tensionada, pero estamos vendo que xa hai xente que está sacando a casa do mercado de aluguer. Con todo, neste caso hai que ser xustos e esperar uns meses para ver como vai, pero penso que esa medida per se non vai mellorar o problema de vivenda.

    Optarías por construir vivenda ou por comprar as que xa están baleiras para poñelas en aluguer?

    O caso é que, máis ou menos, das vivendas baleiras, a metade non están en condicións, polo que Santiago podería poñer en marcha un programa ambicioso para incentivar a rehabilitación destas vivendas para sacalas a mercado. Despois, hai outro grupo de vivendas que non saen ao mercado por medo dos propietarios ás condicións da lei ante impagos de inquilinos. Neste caso xa tería que cambiar a lexislación a nivel nacional que non lle correspondería ao concello, pero sí podería actuar como intermediario entre propietario e inquilino garantizando o pago da mensualidade ou bonificando o IBI durante un tempo, todo isto dentro sempre da legalidade, claro. Outra clave é o Plan Xeral de Ordenación Municipal, que permite facilitar que se desenvolva o solo da cidade.

    Alejandro Vázquez

    Estudante do cuarto curso do Grao en Xornalismo na Universidade de Santiago de Compostela

  • O acto de apertura de La Estila inaugura un novo curso en Santiago de Compostela  

    O acto de apertura de La Estila inaugura un novo curso en Santiago de Compostela  

    A ponencia correu pola conta de Alfonso de Aguiló, actual presidente da Confederación Española de Centros de Ensinanza, que falou de tolerancia nunha sociedade plural 

    De esquerda a dereita, Alfonso Aguiló, Miguel Jiménez de los Galanes e Mª Eugenia Pérez. | Alejandro Vázquez 

    O pasado xoves día 1 de outubro, deu comezo o curso académico para o Colexio Maior La Estila, unha institución que vai camiño do seu 80 aniversario e que ten moito arraigo en Santiago de Compostela, onde é moi común a tradición universitaria de vivir nun colexio maior cando se vén a estudar á cidade. 

    Asistiuse a unha solemne celebración de comezo de curso no edificio antigo que acollía a pais, autoridades, colexiais e mozos invitados. Pouco a pouco, estes foron enchendo as butacas do salón de actos, onde, despois de saúdos entre familiares e amigos dos asistentes, iniciaría a primeira parte do acto coa presentación e posta en valor do próximo curso de mans do director Miguel Jiménez de los Galanes. 

    A continuación, presentouse ao novo decano de La Estila, Pablo Torres, galardoado co Premio Álvaro D´Ors ao mellor expediente académico no curso anterior e que leu ante o público a memoria de actividades do curso 2025-2026. Porén, o verdadeiro reclamo desa tarde-noite aínda estaría por chegar. A ponencia correu pola conta de Alfonso Aguiló, actual presidente da Confederación Española de Centros de Ensinanza e da Rede Educativa Arenales, que falou sobre “tolerancia e liberdade nunha sociedade plural”, unha lección maxistral que non desmereceu en absoluto a expectación do auditorio e concluíu nun estrepitoso aplauso en apoio das palabras do enxeñeiro. 

    Alfonso Aguiló durante a súa ponencia. | Alejandro Vázquez 

    Como última intervención dos condutores da charla, unha representante da Consellería de Educación, como substituta do conselleiro, Román Rodríguez, felicitou a La Estila, desexándolles aos seus residentes as mellores das novas e ilusionantes proxectos para este novo curso. Acabados os discursos e calquera charla palabras prgramadas para a ocasión, deuse por inaugurado o novo curso no Colexio Maior La Estila. Agora ben, como broche da parte máis formal da cerimonia, procedeuse ao canto do mítico Gaudeamus Iguitur, himno universitario que alaba a cultura educativa que ofrece o entorno da universidade, que estivo maxistralmente dirixido polo capellán de La Estila, Don Eduardo de la Morena, e cantado a coro por todos os invitados e colexiais, que foron seguindo as letras en latín dende os panfletos que se encontraban sobre cada butaca.  

    Días como estes están marcados en negriña nas axendas de autoridades, ilustres profesionais e homólogos doutros colexios maiores como directores, membros de decanato, etc.  

    Santiago de Compostela é unha cidade cunha tradición universitaria centenaria e neste 2026 fai 531 anos dende que o seu fundador, Lope Gómez de Marzoa, estableceu un pequeno estudo de gramática no mosteiro de San Paio de Antealtares. Tamén conta con moita historia o primeiro colexio maior da cidade que foi establecido no ano 1526 no Colexio de Santiago Alfeo, o que actualmente coñecemos como o Pazo de Fonseca.  

    Dende entón, non cesaron de aparecer novos colexios maiores como unha facilidade que ofrecía a institución universitaria para promover a integración e traslado do alumnado que comezaba os seus estudos nunha nova cidade. Moitos dos colexios están ligados á tradición relixiosa, como é o caso de La Estila, Xelmírez, Arosa, Inmaculada Concepción ou mesmo Barroso, que ademáis ten tradición como centro moi relacionado co sector militar. Todos estes, sen importar se son mixtos, femininos ou masculinos, contan cos seus respectivos actos de apertura e clausura, ademais de que inclúen a imposición de becas aos seus residentes que cursan o terceiro ano e becas de honra que se conceden a profesionais ilustres que aportaron un gran valor á sociedade e á comunidade universitaria.  

    Na actualidade, os colexios maiores postúlanse coma unha alternativa ao aluguer de pisos de estudantes, unha práctica que cada vez se complica máis coa alza de prezos polo estado da crise da vivenda que asola o país. No caso de Santiago, téñense visto colas dende primeira hora da mañá para atopar pisos en inmobiliarias nas que a demanda supera e satura a oferta e acadar un piso decente por un aluguer asequible convértse en toda unha xesta.

    Alejandro Vázquez

    Estudante do cuarto curso do Grao en Xornalismo na Universidade de Compostela